Bajki rozwijają inteligencję emocjonalną i psychikę dziecka

Bajkowe podróże przez świat emocji Co możemy zrobić? Warto zacząć "trenować" inteligencję emocjonalną od dziecka. Wtedy ułatwimy naszym pociechom łagodny start i przejście przez kolejne etapy rozwoju. Wspieranie rozwoju emocjonalnego odbywa się poprzez rozmawianie o emocjach, naukę ich rozpoznawania i nazywania.

Bajki są bezpiecznym materiałem do pracy na emocjach. Posługujemy się bajką jako narzędziem, dzięki któremu dzieci wchodzą w role jej bohaterów, wyobrażają sobie jak i dlaczego ktoś może się czuć w określonych sytuacjach czy w odpowiedzi na różne zachowania. Skupiamy się na tym żeby dziecko rozumiejąc to, co dzieje się z innymi nauczyło się rozumieć siebie i emocje, które przeżywa. Pomagamy uporać się z dziecięcymi lękami, wątpliwościami. Tłumaczymy zachowania uznawane przez społeczeństwo. Odpowiednio dobrane bajki dotykają tak ważnych obszarów, jak zazdrość i odwaga, złość, tolerancja, wdzięczność, rywalizacja między rodzeństwem, agresja, lęk.

Dużo prostsze staje się pokonanie trudności, gdy wcześniej dziecko wypracuje rozwiązania na przykładzie bohaterów bajki. Łatwiej jest zacząć od przyznania: "On się boi", niż od razu stwierdzić: "Ja się boję". Łatwiej jest wymyślać i wypracować sposób na czyjeś kłopoty. Potem, w sytuacji kiedy w życiu dziecka pojawia się podobna sytuacja okazuje się, że ma ono "gotowe" rozwiązania i dużo lepiej sobie radzi. Tu tkwi sekret wielkiej mocy sprawczej bajek. Nie narzucają zachowań, nie pouczają – dzieją się jakby z boku, jednocześnie stanowią propozycję do pracy z trudnymi emocjami. Dzięki temu mają właściwości terapeutyczne. Pomagają rozładować stres i napięcie. Wzmacniają poczucie własnej wartości, mają na celu wprowadzenie zmian w szeroko pojętym zachowaniu dziecka, rozszerzają wachlarz jego zachowań społecznych.

Aby dziecięce spotkania z bajką przyniosły oczekiwane korzyści powinny być poza opowieścią uzupełnione rozmową z dzieckiem, odpowiednio dobranymi zabawami oraz komentarzami wspierającymi ze strony rodzica czy opiekuna.

Michalina Gajewska, Psycholog Dziecięcy